Wanneer een monoliet volstaat, wanneer je opsplitst. Conway's Law, team-topologieën — en waarom het antwoord niet 'microservices' luidt.
Categorie · DevOps & Infra
Twee architecturen, één afweging.
Een monoliet houdt de gehele applicatie in één codebase en één deployment. Microservices splitsen die op in veel zelfstandige diensten, die los ontwikkeld, uitgeleverd en geschaald worden.
Beide zijn legitiem. De scheiding kost complexiteit — netwerk, dataconsistentie, beheer — en die prijs moet door een echte meerwaarde gerechtvaardigd zijn.
Wanneer u splitst.
Conway's Law stelt dat systemen de communicatiestructuur van hun organisatie weerspiegelen. Microservices hebben zin wanneer meerdere zelfstandige teams onafhankelijk moeten leveren, zonder elkaar te blokkeren.
Tot dan bouwen wij meestal een netjes gestructureerde monoliet — sneller te ontwikkelen, eenvoudiger te beheren, makkelijker te begrijpen. Splitsen kan later, gericht langs de naad die echt pijn doet.
Waarom het antwoord niet "microservices" is.
Microservices als standaardkeuze leiden tot gedistribueerde monolieten: alle nadelen van de verdeling, geen van de voordelen. Dat is de meest voorkomende dure fout in dit veld.
De juiste vraag is niet "monoliet of microservices", maar "waar loopt de grens waarlangs zelfstandig leveren echte waarde schept". Pas die grens rechtvaardigt de snede.
